ŞİMDİ..!

Okullar açılMıyor. Öncelikle hepimiz için doğru olan bu kararı alanlara teşekkür etmek istiyorum. Gerçekten son derece önemliydi okullarla ilgili bu kararın alınması. Ben zaten göndermeyecektim ve bir çok veli de benimle aynı görüşteydi. Bu karar ile eğitimin bölünmesi engellenmiş oldu. Çünkü eğer okullar açılsaydı, uzaktan eğitim olmayacağından, okula gidemeyen öğrenciler için eğitim başlamayacaktı. Şimdi tüm öğrenciler online eğitim ile yeni eğitim ve öğretim yılına merhaba diyebilecek nasipse.

Öyle bir durumda ki şu an dünya. Herkes birbirinden kara tenceresinin dibini gösteriyor birbirine. Çöküşler hem maddi hem manevi. Ama artık yeter yani! Herkes öncelikle şoktan bir çıksın! Gerçi o şoka hiç girmeyip de kaos maos takmayanlar daha tatillerden dönecekler… Ah işte herkes o zaman Anya ile Konya’yı maalesef daha bir farkedecek… Benim lafım, gerçekten şoka girip, üst düzey önlemler alarak yaşayan ve de yaşatanlara. Bravooooolar bravosu bizeeee.

İş güç meseleleri var. Ama başa geldi ve bunun altından da elbette kalkılacak. Dilerim tüm dünyada çalışan çocuklu Anne ve Babalar için gerekli uyarlamalar en kısa zamanda yapılır. Evden yürütülebilecek işlerin artık evden yapılması kararı ivedilikle alınmalı. Peki bu hemen olamaz ise ne olacak?

O zaman da artık biri çocuk ile ilgilenmek üzere evde konuşlandırılacak. Gelsin aile büyükleri denemiyor maalesef… Ama çocuk için bakıcılar gündeme gelecek. Devlet en azından buna destek verebilirse, muhteşem olacak. Ya da ailede biri işinden feragat edecek geçici bir süreliğine. Daha fazla para getiren kişi işine devam edecek… Ama önemli olan şey önemsenecek. Hayatta kalmak… En önemlisi bu…!

Evet, hayatta kalmak için önlemler alınacak. Peki ya kafayı yeme noktasına gelmemek için neler yapılmalı???

Bakıyorum her yerde hijyen kuralları konuşuluyor. İnsanlar birbirleriyle sadece hijyenden, gıda stoğundan, okul konularından bahsediyor. Maddi kaygılar gündemde zaten ama bunu açmayacağım bu yazımda. Çünkü iyi hissetmeye çabalı kelimeler doldurmak istiyorum ekranlarınızı. Evet, ya ruhlarımız? Kendimizi iyi hissetmek için neler yapılabilirler? Biraz da bunlara mercekle bakmanın zamanı geldi de geçiyor gibi(!)

Pandemi günleri… Ölümler, yoğum bakımlar… Sevdiklerinle görüşemiyor olman… Sarılamadın sevdiklerinle nicedir… Evlatların, Annen, Baban, Kardeşlerin, Dostların, Eşin…. Artık ” Sevmek dokunmaktır.” anlayışı bitti. Artık ” Sevmek, uzak durmaktır.” diyerek nefes alıyor olduk. Ama nefes alıyor oluşumuz gerçek bir mucize ve bununla avunmalık hayatlarımız var artık… Ne mutlu ki var!

Delirmemek için neler yapabiliriz?!

Evde geçecek ya da korunarak tehlikeli sokaklara dökülecek insanlar… Bizler… Nasıl iyi hissedeceğiz? Kendimize iyi gelen şeylerin lütfen hemen listesini yapmaya başlayalım!

Dua etmek, dans etmek, hobiler, değerlendirilememiş yetenekler, yarım ya da hayalde kalan eğitimler… Bunlar artık gün yüzüne çıkarılmalı. Hepimiz gün içinde ruhi tatmini bir şekilde yaşamalıyız. Yani dokunamadıklarımız, sırtımızda çantalarımızla gezemediğimiz yollarımız, tökezlemek zorunda kaldığımız kariyer basamaklarımız… Daha ne eksikliklerimizle, telaş içinde geçen koca koca günlerimiz… Bu tuhaf yaşam tarzımıza iyi gelecek, eksikliklerimize yama olacak, ruhlarımızı şifalandıracak birşeyler bulmalıyız…

Artık bunalımdan çıkıp, yeni yaşam modeline uyum sağlamalıyız. Sanal dünyada artık sevmek, kariyer, eğlence, eğitim, tüketim, üretim… Buna entegre olacağız. Bunun İçin de yeniden donanacağız. Eksik bilgileri edinip, tabiri tam da caiz tarafından, kendimize format atacağız ve deeeee güncelleneceğiz!

Tarihte neler neler olmuş. Kıtlıklar, savaşlar, salgınlar… Kaderimizde alacağımız nefes varsa, yaşayıp hepsini aşacağız. Ve ben inanıyorum ki her zaman hep daha güzel olacağız.

İyi şeyler düşünelim… Buna tüm evrenin gerçekten ihtiyacı var…

Şimdi!

Şununla etiketlendi: